พอดีที่บ้านขายก๋วยเตี๋ยวอยู่ด้วย เราทำก๋วยเตี๋ยวเป็น ถ้าอดอยากจริงๆ เราเปิดร้านขายก๋วยเตี๋ยวก็ได้ ขายอาหารก็ได้ เรารู้สูตร เราทำเป็น ทำก๋วยเตี๋ยวขายลงทุนน้อย ไม่ได้เยอะอะไร

 

ช่วงที่มาอยู่ปายปีที่ 2-3 เราเจอคนหลายคนที่จบมหาลัยที่มาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ แล้วได้มาเจอกัน แต่ละคนก็อยากทำนู่นทำนี่ คนนี้ก็ชอบอ่านหนังสือ คนนี้ก็อยากทำหนัง คนนั้นก็ชอบวาดรูป คือทุกคนพูดว่าอยากหัดเขียนหนังสือ เราเริ่มพูดคุยกัน

 

แล้วกนก็เสนอว่า ลองทำนิตยสารทำมือกันไหม ไม่ต้องขายใคร ก่อนหน้านั้นเราก็เริ่มทำหนังสือทำมือขึ้นมาแล้ว เขียนสูตรอาหารเอง เย็บแบบจีนๆขายฝรั่ง เราเอาข้าวสารแปะด้านหน้าบ้าง มันดูเป็นหนังสือตะวันออกดี เลยคุยกับพี่กนว่า จริงๆแล้วจะเขียนหนังสือไม่จำเป็นต้องไปสำนักพิมพ์ที่ไหนเลย เราเขียนเราถ่ายเอกสาร เราเย็บเล่ม ก็เป็นหนังสือทำมือของเราได้

 

Utopai สำหรับเรามันเป็นบ้านเราไปแล้ว  เป็นบ้านที่เราชอบมาก มีอิสระที่จะทำอะไรก็ได้ แต่เรามีความรู้สึกผิดชอบชั่วดี และไม่ทำให้ใครเดือดร้อน

เราเชื่อว่าเราต้องเริ่มจากตัวเอง ซึ่งเป็นจุดเล็กที่สุดในสังคม ตัวเราเองต้องเพิ่มคุณภาพให้ตัวเอง ไม่ใช่รอให้ใครมาให้ความรู้เรา ตัวเราต้องวิ่งไปหาหนังสือที่เราชอบ หนังสือที่ทำให้เราโต หนังสือที่อ่านแล้วให้ความรู้สึกบรรเจิด อ่านแล้วแบบว่าโลกนี้น่าอยู่

เวลาเรามีปัญหา เราไม่ค่อยปรึกษาใคร แต่เราจะอ่านหนังสือที่แต่ละคนเคยพูดไว้

เราประทับใจในธรรมชาติของปาย ทิวทัศน์ ภูเขา มีฤดูกาลที่ชัดเจน มีอากาศบริสุทธิ์ มีเพื่อนฝูงที่ถูกคอ

 

<< กน  เรื่องก่อนหน้านี้

---

::keyword : มิตรไทย : ปาย : ร้านมิตรไทย : สกนธ์: ก๋ำ : อำเภอปาย::
:: Link : lovepai board : lomohome-gum : lomohome-sakont : sakont-works : gum-works ::

---

 

<< back to |  mitthai in pai  |